Twórczość przedszkolaka i jej wytwory


Wytwory własnych rąk mają kluczowe znaczenie w rozwoju przedszkolaka. W wieku poniemowlęcym małego ciekawiło, co to są nożyczki czy flamaster. Teraz powoli uczy się, jak wykorzystywać je jako posłuszne narzędzia. Gdy potnie pierwszą kartkę papieru, nie pytaj, co leży przed nim bo jest to na razie tylko pocięty papier. Pytania sugerują natomiast, że „powinno” to być „coś”. Dopiero po jakimś czasie, spojrzawszy na wynik ostatniej pracy nożyczkami, mały zdecyduje, iż jest to „wycinanka”. Zrobi kolejny postęp, gdy z góry postanowi, że właśnie teraz zrobi papierową wycinankę. Podobnie będzie z wyrywaniem i malowaniem. Dziecko zaczyna od eksperymentowania z materiałem i narzędziem. Chce rysować, a nie – narysować dom. Przez długi czas czynność twórcza pozostaje celem samym w sobie.\n\n\n\nKolory są ważne. Gdy nauczy się nazw i rozróżniania pokrewnych np. różowego i czerwonego, zacznie celowo eksperymentować z barwami. Wymaluje 57 rożnych wersji tęczy w ciągu tygodnia. Dostarcz papieru oraz kredek i wycofaj się. Jeśli prosi o ocenę, trzymaj się tego, co widzisz na papierze. „Podobają mi się te kolory” – to bezpieczny komentarz. Pytanie: „Czy to tata?” – zaskoczyłoby go jako niedorzeczne, ponieważ w ogóle nie miał zamiaru niczego konkretnego narysować, albo wprawiłoby go w zakłopotanie: „A to powinien być tatuś?”\n\nChoć nie ma przy nim nauczyciela, dziecko najwyraźniej uczy się stopniowo techniki rysowania. Trzylatek preferuje linie pionowe i kółka. Jego rysunki to bazgranie w górę i w dół albo w kółko.\n\nNadejdzie wreszcie dzień, kiedy w swoich bazgrołach mały odkryje kontury przypominające mu postać ludzką. Jeżeli wyrysował poprawne kółko, doda kilka kresek i dwie kropki – to będą kończyny i oczy. I wtedy wykrzyknie z dumą: „Pani!”, obwieszczając tym samym powstanie pierwszego realistycznego rysunku


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *